အေျဖမရွိေသာေမးခြန္းမ်ား ...(ျမန္မာလူငယ္ေတြ ညံ့ၾကပါသလား ..တဲ့)

ျမန္မာလူငယ္ေတြ ည႔ံၾကပါသလားတဲ့ .. ဒီလို ..တက္လူငယ္က ေမးပါတယ္ …

တက္လူငယ္ေရ .. ကၽြန္မရဲ႕ point of view ေပၚမွာပဲ အရင္ဆံုးအေျခခံပါရေစ …
သစ္ပင္တစ္ပင္ က်န္းက်န္းမာမာျဖစ္ထြန္းလာဖို႔ …
- ေျမခံေကာင္းရပါမယ္ ..ဒီ သစ္ပင္နဲ႔သင့္ေတာ္တဲ့ ေျမအမ်ိဳးအစားရွိဖို႔လုိပါတယ္ ..
- သင့္တင့္မွ်တတဲ့ ရာသီဥတုရွိရပါမယ္ …
- ေကာင္းမြန္စြာ ျပဳစုေစာင့္ေရွာက္္တတ္သူ ရွိရပါမယ္ …

ျမန္မာျပည္က လူငယ္အမ်ားစုအတြက္ … အဲ့ဒီအခ်က္ထဲက ..၃ခ်က္စလံုးနဲ႔ ကိုက္ညီသူေတြမ်ား မရွိၾကဘူးလား ..(ဒီေမးခြန္းေမးဖို႔ေရာ လိုအပ္လား ..စဥ္းစားစရာပဲ ..)

- မိဘ background ေတာင့္တင္းၿပီးသားျဖစ္လို႔ ..အေနအထားတစ္ခုအထိ ေရာက္ရွိရပ္တည္ ေနႏုိင္ၿပီျဖစ္တဲ့ သူေတြကို .. ဘ၀ကို အခက္အခဲအက်ပ္အတည္းမ်ားစြာၾကားထဲက ရုန္းကန္ရင္ဆိုင္ရင္း ..ေလဆန္ေရဆန္ေတြကို အားတင္းေက်ာ္ျဖတ္ရင္း ေနရာေလး တစ္ခုရဖို႔ ေလာကဓံကို ႀကံႀကံခံအံတုေနရတဲ့ ကေလးေတြေလာက္ …ကၽြန္မ လိႈက္လိႈက္လွဲလွဲ မခ်ီးက်ဳးမိပါဘူး .. (တစ္ခုေတာ့ရွိပါတယ္ ..တခ်ိဳ႕က်ေတာ့လဲ မိဘက ျပည့္ျပည့္စံုစံု ေထာက္ပံ့ေနတာေတာင္ ကိုယ္တုိင္က ႀကိဳးစားခ်င္စိတ္မရွိပဲ ဘ၀ကို ေရလုိက္ငါးလုိက္ပဲ ေနသြားတဲ့သူေတြကို မဆိုလိုဘူးေပါ့)

တက္လူငယ္ေရ ..တခါက ရန္ကုန္မွာ Dr. Aung Tun Thet ရဲ႕ Seminar ကိုသြားတက္ေတာ့ ဆရာႀကီးက ေျပာပါတယ္ …... လူတိုင္းလူတုိင္းမွာ Talent တစ္ခုစီရွိၾကပါတယ္ ..အဲ့ဒီ ပါရမီကို ကိုယ္တုိင္သိနားလည္ၿပီး အဲ့ဒါနဲ႔ ဆက္စပ္တဲ့ ပတ္၀န္းက်င္မွာ အလုပ္ လုပ္ခြင့္ရပါမွ ပိုတိုးတက္လာမယ္တဲ့ ..ေမးခြန္းေမးသူေတြ အမ်ားႀကီးရွိခဲ့ေပမဲ့ ကၽြန္မနဲ႔ သူငယ္ခ်င္းကေတာ့ ေမးခြန္းလဲ ေမးခ်င္စိတ္မရွိပဲ ျပန္လာၾကပါတယ္ …
(ဘြဲ႔ရတစ္ေယာက္ရဲ႕လစာက ထမင္းခ်ိဳင့္ဖိုးနဲ႔ ကားခကိုေတာင္ မကာမိေပမဲ့ အနည္ဆံံုးေတာ့ ကိုယ့္မုန္႔ဖိုးေလးကို အိမ္ကအပူကပ္ေနစရာ မလိုဘူးေပါ့ ဆိုတဲ့ အေတြးေလးနဲ႔ပဲ ကိုယ့္၀ါသနာနဲ႔ ဆန္႔က်င္တဲ့ အလုပ္ေတြ၊ ကိုယ့္ talent နဲ႔ မကိုက္ညီတဲ့ ေနရာေတြမွာ ..ရပ္တည္ေန ၾကရသူေတြ ..ဘယ္ေလာက္မ်ားေနၿပီလဲကြယ္ ....)

Certificates ေတြက အသက္၀င္ၿပီး စကားေျပာတတ္လာၾကတဲ့ အခ်ိန္မွာ သင္တန္းေၾကး ေတြကလဲ မိုးေပၚကို ေလွကားမလိုပဲ အသီးသီးတက္သြားၾကေလရဲ႕ ..အဲ့ဒီအခ်ိန္မွာ ဆယ္တန္းေအာင္ခါစကေလးေတြ၊ ဘြဲ႕ရၿပီးသားလူငယ္ေလးေတြဟာ ..လုပ္ငန္းခြင္နဲ႔ ဆက္စပ္တဲ့ သင္တန္းဆင္းလက္မွတ္ေတြကို ယူထားဖို႔ မေျပာနဲ႔၊ တကယ့္ကို အေျခခံျဖစ္တဲ့ Computer နဲ႔ Language သင္တန္းေတြကို (လုပ္ငန္းခြင္အသံုးခ် level တစ္ခုထိ ေရာက္ေအာင္)တက္ႏုိင္တဲ့သုူ ခပ္ရွားရွားပါလားကြယ္ …(စား၀တ္ေနေရးေတာင္ မနည္းစဥ္းစား ေနရတဲ့ၾကားထဲဆိုေတာ့ မိဘေတြကလဲ ဆႏၵသာရွိတယ္ ..အလုပ္နဲ႔ေတာ့ သက္ေသမျပႏုိင္ရွာဘူးေပါ့ကြယ္ ..) ..ဒီလိုနဲ႔ပဲ …ေရျမင့္ေတာ့ ၾကာတင့္ …တတ္ႏုိင္ေသာ အသိုင္းအ၀ိုင္းက လူေတြရဲ႕ သားသမီးေတြသာလ်င္ သင္တန္းေပါင္းစံုလွိမ့္တက္၊ အလုပ္ခြင္မွာ interview ေတာ့ (လက္ေတြ႕လုပ္ႏုိင္တာ၊ မလုပ္ႏုိင္တာ ေနာက္က႑ ..လက္ရွိမွာေတာ့ certificates ေလးေတြနဲ႔ မ်က္ႏွာပန္းလွ..ပန္း၀င္သြားေတာ့ သူတို႔ဗ် …) ဆိုတဲ့အတုိင္း ...
သုညေတြက သုညေတြနဲ႔ပဲ ေပါင္းလုိက္၊ ေႁမွာက္လိုက္လုပ္ေနေတာ့ ..သုညပဲျပန္ရ ..

ကဲ ..ေနာက္ဆံုးေတာ့ ထမင္းတစ္လုပ္အတြက္ ထင္းခုတ္စားလို႔ ရပါတယ္ ဆိုတဲ့ ဆရာႀကီး သခင္ကိုယ္ေတာ္မိႈင္းရဲ႕ စကားကို သတိရလို႔ …သစ္ေတာေတြကို ျပန္လုိက္ရွာေတာ့ … အရင္းစစ္ေတာ့ အျမစ္ေျမက ဆိုတဲ့အတိုင္းပဲ …ခုန (၃)ခ်က္နဲ႔ပဲ မကိုက္လို႔လားေတာ့ မသိဘူး။
သစ္ပင္ေတြလဲ မျဖစ္ထြန္းရွာေတာ့ဘူး ..ျဖစ္ခဲ့တဲ့ သစ္ပင္ေတြကလဲ …………………..
(နာဂစ္ဒဏ္ေၾကာင့္ကုန္ရွာၿပီ …)

by ..DecemberCinderella

စာညႊန္း ... ျမန္မာလူငယ္ေတြည့ံၾကပါသလား ... တက္လူငယ္