အဆံုးအျဖတ္ မေစာေစခ်င္ ( Don't judge too quickly!! )

လူတစ္ေယာက္က သူ႕သားေလးေယာက္ကို သံုးသပ္ခ်က္နဲ႔ပတ္သက္ၿပီး သင္ခန္းစာေပးခ်င္တာနဲ႔ ခပ္ေ၀းေ၀းမွာရွိတဲ့ သစ္ေတာ္သီးပင္ တစ္ပင္ကို အခ်ိန္ခြဲလႊတ္ၿပီး ေလ့လာခုိင္းလုိက္တယ္။ ပထမသားက ေဆာင္းရာသီ၊ ဒုတိယက ေႏြဦး၊ တတိယက ေႏြရာသီနဲ႔ စတုတၴသားက ေဆာင္းဦးရာသီ ..စသျဖင့္ အသီးသီးသြားေလ့လာၿပီး ျပန္လာၾကတဲ့အခါ ..

ပထမသားက ေျပာတယ္.. သူျမင္ခဲ့ရတဲ့ သစ္ေတာ္ပင္က အကိုင္းအခက္ေတြကလဲ ကိုင္းညႊတ္က်ေနၿပီး ေျခာက္ေျခာက္ေသြ႕ေသြ႕နဲ႔ အပင္ဟာ ေတာ္ေတာ့္ကို ရုပ္ဆိုးတာပဲ တဲ့။

ဒုတိယက ..ဘယ္ကလာ ဟုတ္ရမွာလဲ။ အပင္က အစိမ္းေရာင္အဖူးကေလးေ၀စီၿပီး တကယ့္ကို ဖူးပြင့္ေတာ့မဲ့ ပံုစံနဲ႔ပါ ..တဲ့။

တတိယက …လုံး၀ကို မဟုတ္ဘူး။ အပင္တစ္ပင္လံုးဟာ အရမ္းကို လွပတဲ့အပြင့္ေတြနဲ႔ အန႔ံေတြကလဲ တကယ္ကိုခ်ိဳၿမိန္တဲ့ရန႔ံေတြ လိႈင္ေနတယ္။ ငါျမင္ခဲ့ဖူးသမွ်ထဲမွာ အလွပဆံုးျမင္ကြင္းတစ္ခုပဲ …တဲ့ ။

စတုတၴတစ္ေယာက္က ..နင္တို႔အားလံုးေျပာတာ ငါသေဘာမတူဘူးေဟ့။ ၀င္းမွည့္ေနတဲ့ သစ္သီးေတြနဲ႔ ျပည့္ေနတဲ့ အပင္တစ္ပင္လံုးဟာ သစ္ေတာ္ပင္ႀကီးကို ပိုေတာင္အသက္၀င္သြားသလိုပဲ ….လို႔ ေျပာလိုက္တယ္။

ေနာက္ဆံုးမွာ ဖခင္က သူ႕သားေလးေယာက္ကို ....

“ သားတို႔၊ သစ္ပင္တစ္ပင္ကို ရာသီဥတု တစ္ခုတည္းနဲ႔ ၾကည့္ၿပီး သူ႔ရဲ႕သဘာ၀ကို ဆံုးျဖတ္္ခ်က္ခ်လို႔ မရသလို လူတစ္ေယာက္ကိုလဲ အေျခအေနတစ္ခုတည္းကို အေျခခံၿပီး သံုးသပ္လိုက္လို႔မရဘူး။ သူရရွိေနတဲ႔ဘ၀နဲ႔ စိတ္ခ်မ္းသာေပ်ာ္ရႊင္မႈဆုိတာေတြကို (ဥတုေလးပါးစံုမွ ျပည့္စံုစြာ ေကာက္ခ်က္ခ်လို႔ရႏုိင္တဲ့ သစ္ေတာ္ပင္တစ္ပင္လိုပဲ) အေျခအေန အခ်ိန္အခါတစ္ခု ျပည့္စံုလြန္ေျမာက္သြားၿပီဆိုမွသာ သံုးသပ္ဆံုးျဖတ္လို႔ရမယ္ဆိုတာ သားတု႔ိနားလည္ထားရမယ္” လို႔ ေျပာလိုက္တယ္။

You cannot judge a tree, or a person by only one season, and that the essence of who they are and the pleasure, joy, and love that comes from that life can only be measured at the end, when all the seasons are up.

by ...DecemberCinderella