Each country gets the President it deserves.

ေလယာဥ္တစ္စီး ပ်က္က်ခါနီးအခ်ိန္ေပါ့ ..ေလထီးက ၄ခု၊ Passengers က ၅ ေယာက္။

ပထမ Passenger က “ငါက ကမၻာ့အေကာင္းဆံုး ေဘာလံုးသမား Ronaldo ၊ ေဘာလံုး၀ါသနာရွင္ေတြအတြက္ ငါေသလို႔မျဖစ္ေသးဘူး” လို႔ ေျပာၿပီး ေလထီးတစ္ခုယူၿပီး ခုန္ခ်သြားတယ္ …

ဒုတိယတစ္ေယာက္က “ ငါဟာ အရင္ USA Former President ရဲ႔ဇနီး၊ New York ရဲ႔ Senator ၊ အနာဂတ္ United States ရဲ႔ President ျဖစ္ဖို႔ အလားအလာရွိတဲ့သူ။ ငါေသလို႔ မျဖစ္ေသးဘူး “ ဆိုၿပီး ေနာက္ေလထီးတစ္ခုယူ ခုန္ခ်သြားတယ္ …

တတိယတစ္ေယာက္ “ငါက United States ရဲ႔ President George W. Bush ျဖစ္တယ္။ ကမၻာႀကီးအတြက္ အႀကီးမားဆံုးတာ၀န္ေတြ ထမ္းေဆာင္ေနရတဲ့ အေတာ္ဆံုး President လဲ ျဖစ္တယ္၊ ငါတာ၀န္ယူေနရတဲ့ လူေတြအတြက္ ငါေသလို႔မျဖစ္ေသးဘူး” ဆိုၿပီး ေလထီးနဲ႔ ခုန္ခ်သြားျပန္တယ္။

အဲ့ဒီအခ်ိန္မွာ က်န္ခဲ့တဲ့ ပုပ္ရဟန္းမင္းႀကီးက သူနဲ႔အတူက်န္ေနတဲ့ ေက်ာင္းသားေလးကို “ငါဟာ ဘ၀မွာ ပုပ္ရဟန္းမင္းႀကီးဘ၀နဲ႔ ေကာင္းတာေတြကို ႀကိဳးစားလုပ္ေဆာင္ၿပီး ေနသင့္သေလာက္ေနခဲ့ၿပီးၿပီ။ အဲ့ဒီေတာ့ ငါေသမယ္ဆိုလဲ ေသေပ်ာ္ၿပီ။ ကေလး ..မင္းပဲ ဒီေလထီးကို ယူၿပီး ခုန္ခ်သြားလိုက္ေတာ့” လို႔ေျပာေတာ့ ေက်ာင္းသားေလးက “ စိတ္မပူပါနဲ႔၊ ဒီမွာ ငါတို႔နွစ္ေယာက္အတြက္ ေလထီး တစ္ခုစီရွိေနပါတယ္.. အေတာ္ဆံုး President ဆိုတဲ့ လူႀကီးက ငါ့ေက်ာပိုးအိတ္ကို ေလထီးနဲ႔မွားယူၿပီး ခုန္ဆင္းသြားၿပီ” တဲ့ …

The morale of this story: Each country gets the President it deserves.

by ..DecemberCinderella