မရည္ရြယ္ခဲ့ေသာ ရည္ရြယ္ခ်က္မ်ား ...

ႏွစ္တစ္ႏွစ္ကုန္ဆံုးေတာ့မယ္ ..

ဘာေတြေျပာင္းလဲခဲ့သလဲ ..ဘာေတြတိုးတက္ၿပီး ဘာေတြဆုတ္ယုတ္သြားသလဲ ..ႏွစ္တုိင္း အေျဖရွာခဲ့တဲ့ ကၽြန္မ .. Analysis of Self-Improvement လုပ္ခဲ့တဲ့ ကၽြန္မ .. ဒီႏွစ္ထဲမွာ ဘာေတြ တိုးတက္ခဲ့သလဲ

( အိမ္ကို သတိရတုိင္းေခၚေနတဲ့ IDD 1818 Card ေတြ အခန္းထဲမွာ ဟိုနားနည္းနည္း ..ဒီနားနည္းနည္း ..) အဲ့ဒါကို တိုးတက္တယ္ေျပာရင္ေတာ့ ေတာ္ေတာ္တိုးတက္တယ္။

ဘာေတြ ဆုတ္ယုတ္ခဲ့သလဲဆိုေတာ့ ( စကၤာပူက ေရေတြက Chemical ေတြပါေတာ့ ေရခ်ိဳးတုိင္း ဆံပင္ေတြ ေတာ္ေတာ္ကၽြတ္တယ္။ ထပ္ထြက္လို႔ေတာ္ရဲ႕ .. မဟုတ္ရင္ နဂိုကေျပာင္တဲ့ရုပ္က ပိုေျပာင္သြားမယ္ ..) .. အဲ့ဒီဆံပင္ေတြကၽြတ္တာကို ဆုတ္ယုတ္တယ္လို႔ ေခၚရမယ္ဆိုရင္လဲ ေတာ္ေတာ္ေလးကို ရသေျမာက္တဲ့ေလ်ာ့က်မႈပဲ .. ေနာက္တာပါ ..အခု အတည္ေျပာေတာ့မယ္။

တိုးတက္ပါတယ္။ သည္းခံျခင္းတရားေတြ ေတာ္ေတာ္တိုးတက္လာတယ္။ Singaporeans ေတြက Western လဲ ေတာ္ေတာ္ဆန္ခ်င္တယ္။ တကယ္ Gentle Men ပီသလားဆိုေတာ့လဲ မပီသပါဘူး။ ကၽြန္မတို႔လဲ Int'l Organization ေတြမွာ ႏုိင္ငံျခားသား Expatriates ေတြနဲ႔ အတူတူ အလုပ္တြဲလုပ္လာရတာပဲ။ သူ႔ point of view, ကိုယ့္ opinion .. လြတ္လပ္စြာ အျပဳသေဘာ ေဆာင္ၿပီး ေဆြးေႏြးခြင့္ေပးတဲ့ အေနာက္တုိင္းသားေတြဆီမွာ သင္းတုိ႔ကို Training သြားတက္ခုိင္းရဦးမယ္။ ဖံုးေျပာရင္လဲ သူတို႔ေျပာခ်င္ရာသာ အျမန္ေျပာသြားတာ .. ကိုယ့္စကားက်ေတာ့ ဆံုးေအာင္ေတာင္ နားမေထာင္ဘူး။ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ Customer Service Executive (CSE) ရာထူးနဲ႔ Nokia မွာ အလုပ္ရၿပီး သင္တန္းတက္ရေတာ့ သူတို႔ရဲ႕ Trainer ကေျပာတယ္တဲ့။
" မင္းတို႔ စကၤာပူမွာ Customer Service ကို handle လုပ္နုိင္ရင္ ႏုိင္ငံတကာမွာ Customer Service သြားလုပ္လို႔ရၿပီ " တဲ့။ သူတို႔ လူမ်ိဳး အခ်င္းခ်င္း ဘယ္လိုသေဘာထားရွိလဲဆိုတာသိလို႔ ေတာ္ေသးတာေပါ့ ...

အဲ့ဒီေတာ့ အဲ့လိုလူမ်ိဳးေတြနဲ႔ အလုပ္လုပ္ေနရတဲ့ ကၽြန္မတို႔ေတြ အိမ္လဲ ေလာေလာဆယ္ ( ကိုယ့္တုိင္းျပည္မွာ အခုလို၀င္ေငြမ်ိဳး မရႏုိင္ေသးေတာ့) မျပန္ႏုိင္ေသးဘူးဆိုတာ ကိုယ့္ကိုကိုယ္သိေတာ့ ေဒါသေတြ ထြက္လာတဲ့အခါ မ်ိဳခ်၊ အဲ့ဒီေတာ့ အစာအိမ္ေတြက ခဏခဏေရာင္ ၊ သည္းခံျခင္းတရားေတြ အရည္ေပ်ာ္သြားတဲ့အခါ .. မ်က္၀န္းထဲက မ်က္ရည္ေတြက အလိုလိုစီးက် ....

ေျပာစရာစကားေတြက ( ေျပာခ်င္စိတ္ကလဲ မရွိေတာ့) တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ရွားပါးလာ .. ရန္ကုန္မွာတံုးက တကူးတကအခ်ိန္ေပးၿပီး ေဟးလား၀ါးလားလုပ္ေနက် သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ Online မွာေတြ႕ရင္ စကားေျပာရမွာစိုးလို႔ Invisible လုပ္ ...လုပ္ရင္းလုပ္ရင္းနဲ႔ ကိုယ္ ဘာအတြက္ ပုန္းေနမိမွန္းေတာင္မသိ ... လူမႈေရးေတြ ပ်က္ကြက္သထက္ပ်က္ကြက္လာတဲ့ ကိုယ့္ကိုကုိယ္ ငါ ဘယ္သူလဲလို႔ ေမးေနရတာ အခါခါ ...
( ေျပာရရင္ ဆုတ္ယုတ္မႈက တိုးတက္မႈထက္ပိုမ်ားတယ္ပဲ ထားပါေတာ့)

မနွစ္က New Year Eve မွာ YUFL မွာ English Diploma တက္တံုးက ခင္ခဲ့တဲ့ သူငယ္ခ်င္း ၂ ေယာက္နဲ႔အတူ New Year Resolution (၃ခု) ကို set လုပ္ၾကတယ္။ ကၽြန္မရဲ႕ Resolution က ...

1. To say prayer everyday without failure
2. To save 1/10 of the income
3. To donate 1/10 of the income to Disable person ... ( ကၽြန္မက Disable person ေတြကို အရမ္းသနားတတ္လို႔ပါ .. လွဴတာကို သီးသန္႔ခ်ည္းခြဲထားတာမ်ိဳးေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး .. )

အဲ့ဒီထဲက ဘာမ်ားအထေျမာက္သလဲလို႔ ျပန္ၾကည့္ေတာ့ နံပါတ္(၃) ကို ဂရုတစိုက္လုပ္ျဖစ္တာကလဲြရင္ ..က်န္တဲ့ (၂)ခ်က္ကေတာ့ ...
အင္း ... ဆုတ္ယုတ္မႈေတြ .....

တကယ္တမ္းေျပာရရင္ သူတို႔ Resolution ေတြက ဘာလဲဆိုတာလဲ မသိေတာ့ပါဘူး ... အဲ့ဒါလဲ ..ေျပာရရင္ .......

by ... DecemberCinderella

( ဒီႏွစ္ New Year ေတာ့ ကိုယ့္အေၾကာင္းကိုယ္ သိစြာနဲ႔ ဘာ Resolution မွ မလုပ္ပဲ .. ၿငိမ္ၿငိမ္ေလးပဲ Count-Down လုပ္ပါမယ္ ..)