Mission "31" Complete !!!!

ဆယ္တန္းေလာက္အရြယ္တံုးက
အသက္(၂၅)ႏွစ္ေလာက္ရွိသူေတြကို
အပ်ိဳႀကီးလို႔ ထင္ခဲ့တယ္ …

ကိုယ္တုိင္ (၂၅)ႏွစ္ ေရာက္လာေတာ့
ေပါက္တတ္ကရ အေတြးေတြအတြက္
အဲ့ဒီကေလးမကို စိတ္ဆိုးတယ္ …

အသက္(၃၀)ျပည့္တဲ့ ၂၀၀၇ မွာ
ငါ ေျပာင္းလဲဖို႔ အခ်ိန္တန္ၿပီဆိုၿပီး
ခရီးရွည္တစ္ခု စတင္ေတာ့
ျခေသၤ့ကၽြန္းကို ေရာက္ခဲ့တယ္ …

ရုန္းကန္လႈပ္ရွား ႀကိဳးစားရင္းနဲ႔
ကုန္ဆံုးသြားတဲ့ သကၠရာဇ္
မွတ္တုိင္ ၂၀၀၈ကို ေက်ာ္ျဖတ္ၿပီးရင္
ခရီးစဥ္ “၃၂” အတြက္ ငါ့ကို
အလိုလို ေခၚေဆာင္သြားၾကလိမ့္ဦးမယ္ ….

By ..DecemberCinderella

အရပ္ကပုပု၊ လူကပိန္ပိန္ေသးေသး ကၽြန္မကို သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က “ နင္က ရွိရင္းစြဲအသက္ထက္ေတာ့ ငယ္တယ္လို႔ ထင္ရပါတယ္ .... ဒါေပမဲ့ “ ေနာက္ကၾကည့္ရင္ ႀကိဳဆိုပါ၏ .. ေရွ႕ကၾကည့္ရင္ ႏႈတ္ခြန္းဆက္ပါ၏” လို႔ ေနာက္ဖူးတယ္ .. ဘယ္ေတာ့မွစိတ္မဆိုးတတ္တဲ့ ကၽြန္မက သူ႕စကားကို သေဘာက်ၿပီး ဟက္ဟက္ပက္ပက္ ရယ္ခဲ့ဖူးတယ္။ ( အခုအခ်ိန္ထိ အဲ့ဒီစကားကိုျပန္ၾကားတုိင္း ကၽြန္မ တစ္ေယာက္တည္း ၿပံဳးမိတံုး ..) ။
ကၽြန္မ အဲ့လို ၿပံဳးေနႏုိင္အာင္ ေျပာခဲ့တဲ့ သူ႕ကို မွတ္မွတ္ရရ ေက်းဇူးတင္တယ္ ..

တခါ Mr.Guitar မွာ ေကာ္ဖီသြားေသာက္ၾကေတာ့ ဆိုင္ေရွ႕က Caricature ဆြဲေနတဲ့သူဆီမွာ Caricature အဆြဲခံရင္ေကာင္းမလားလို႔ ရပ္ၾကည့္ေနတံုး သူကပဲ “ နင့္ နဂိုရုပ္ကိုက Caricature ရုပ္ပါဟာ ..အလကား ပိုက္ဆံအကုန္မခံပါနဲ႔” တဲ့ .... သူေျပာခါမွ Caricature ဆြဲေနတဲ့ တစ္ေယာက္က ကိုယ့္ရုပ္ကို ျပဴးၿပဲၾကည့္တာနဲ႔ .. အျမန္ထြက္လာခဲ့ရတယ္။ အခုအခ်ိန္ထိ အဲ့ဒါေတြျပန္ေတြးမိရင္ ရယ္ခ်င္တုံး။

ကိုယ့္ေဘးနားမွာ ကိုယ့္ကို အဲ့လိုႏွိပ္ကြပ္တတ္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြမ်ားမ်ားရွိေလေလ ...... ကၽြန္မအတြက္လဲ စာေရးဖို႔ ကုန္ၾကမ္းေတြ မ်ားမ်ားရေလပဲေပါ့ ..

အခုအခ်ိန္ထိ ျဖတ္သန္းခဲ့ရတဲ့ ဘ၀မွာ သူငယ္ခ်င္းမ်ားရဲ႕အားေပးမႈေတြေၾကာင့္ အမ်ားႀကီး စိတ္ဓါတ္ခြန္အားရခဲ့ပါတယ္ ... အဲ့ဒီအတြက္ မွတ္မွတ္ရရ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ..

ေနာက္တခါ သူေျပာခဲ့သလို … ကၽြန္မ ဘ၀ထဲက ႏႈတ္ခြန္းဆက္သြားတဲ့ ပတ္သက္ခဲ့ဖူးသူေတြကိုလဲ ..မွတ္မွတ္ရရ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ( သူတု႔ိေၾကာင့္ ပိုရင့္က်က္လာသလို နာက်င္စရာေတြကို ေျဖသိမ့္တတ္သြားလို႔ပါ။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ေနာက္ဆံုးေတာ့ အခ်ိန္အတုိင္းအတာ တစ္ခုပဲ လိုတာပါလို႔ သိသြားလို႔ပါ ..)

ၿပီးေတာ့ ႏႈတ္ခြန္းမဆက္ေသးတဲ့ ခ်စ္သူေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ကိုလဲ (သူ႕၀ဋ္ေႂကြးလဲျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မွာေပါ့ …ကၽြန္မလို ခပ္ဆိုးဆိုးခ်စ္သူ တစ္ေယာက္ကိုရတာ ..) မွတ္မွတ္ရရေက်းဇူးတင္ပါတယ္ … “Family First” ဆိုတဲ့ Motto ကို လက္ကိုင္ထားတဲ့ ကၽြန္မအတြက္ ကၽြန္မခ်စ္တဲ့ မိသားစုကို ကၽြန္မနဲ႔ ထပ္တူထပ္မွ်ခ်စ္ရမယ္လို႔ မေတာင္းဆိုပါဘူး။ မိသားစုကိုခ်စ္တတ္လြန္းတဲ့ ကၽြန္မကိုသာ တတ္ႏိုင္ သေလာက္ နားလည္ေပးပါလို႔ ..

ေနာက္ဆံုးမွ ေျပာရေပမဲ့ ..... အရာရာရဲ႕ေရွ႕ဆံုးက အၿမဲအေလးအနက္ထားရသူ ကၽြန္မရဲ႕ မိဘႏွစ္ပါးကို အေ၀းတေနရာမွေနၿပီး ရွိခိုး ကန္ေတာ့လုိက္ပါတယ္ .....
( အေဖနဲ႔ အေမ ..သမီး မလိမၼာေပမဲ့ မမိုက္ဘူးဆိုတာ ယံုပါေနာ္ ..)

ကၽြန္မဘ၀ကို အခုလိုအေနအထားတစ္ခုေရာက္လာေအာင္၊ ပိုႀကိဳးစားခ်င္ေအာင္ ( ကၽြန္မကို အၿမဲယံုၾကည္ေပးခဲ့ေသာ) ကၽြန္မရဲ႕ အန္တီ ( အန္တီ .. "We Can Do It" ဆိုတဲ့ စကားကို Barack Obama ထက္ အရင္ဆံုးသံုးခဲ့တာ အန္တီပါ။ ကၽြန္မ ဘ၀မွာ အေတြ႕အႀကံဳေတြကို သင္ယူခြင့္ေပးခဲ့တာေတြအတြက္ အၿမဲ အမွတ္တရ ေက်းဇူးတင္လ်က္ပါ .. When you lose, don't lose the lesson ဆိုတဲ့ စကားေလးကို အန္တီက အၿမဲအမွတ္ရေစခဲ့တယ္။)

အငယ္ျဖစ္ေပမဲ့ ကၽြန္မထက္ ရင့္က်က္ၿပီး ကၽြန္မအတြက္ အၿမဲ ဂုဏ္ယူေက်နပ္ေနတတ္ေသာ ကၽြန္မ ညီမ ..

ကၽြန္မကို အၿမဲမွားခြင့္ေပးခဲ့ေသာ၊ အမွားမ်ားမွ သင္ခန္းစာယူတတ္ေအာင္ အၿမဲသြန္သင္ဆံုးမခဲ့ေသာ လုပ္ငန္းခြင္မွ ကၽြန္မရဲဲ႕ဆရာမ်ား ..

ကၽြန္မ၏ ခပ္ည့့ံညံ့စာေပမ်ားကို အၿမဲအားေပးတတ္ရွာေသာ သူငယ္ခ်င္းမ်ား …

အားလံုးလို ဒီေနရာမွေနၿပီး မွတ္မွတ္ရရ ေက်းဇူးတင္ရွိပါေၾကာင္း …