လြမ္းတတ္သူ တမ္းခ်င္း

လတ္တေလာရင္မွာ
ရွိေနတာေတြကို ခ်ေရးပါမယ္
နည္းနည္းေလးေတာ့ သည္းခံေပး
အေတြးေတြ သိပ္မ်ားေနၿပီဆိုရင္ေပါ့ ...

မနက္မနက္ Pick-up Point မွာ
ျမင္ေနက် ဗမာေကာင္ကေလး
မ်က္စိေရွ႕ကေန ေပ်ာက္သြားတဲ့ အေၾကာင္း
မေတြးပဲ ေခါင္းထဲေရာက္လာတုိင္း
ရင္မွာ တမ်ိဳးျဖစ္သြားတယ္ ...

ေန႔ခင္း ထမင္းစားခ်ိန္ေတြမွာ
ဟားတုိက္ရယ္ေမာေနက်
ဟိုတံုးက ထမင္းစား၀ိုင္းေလး
ျပန္ေတြးမိေတာ့ အရင္ေနရာကို
ဘာမွမျပည့္စံုလဲ ျပန္လိုခ်င္တယ္ ...

ညေနဘက္ အိမ္ျပန္ခ်ိန္ေတြ
ျမင္ေနက် ရႈခင္းေတြက
ရင္ကိုထိေအာင္ မဆြဲေဆာင္ႏုိင္ေတာ့
မပိုင္ဆုိင္ခ်င္တဲ့ ေန႔စြဲေတြထဲ
လြဲမွားမႈေတြမ်ားလာတယ္ ....

လတစ္စင္း ေပ်ာက္ဆံုးသြားတဲ့ညခ်မ္းမွာ
မပင္ပန္းတဲ့ ခႏၶာကိုယ္က
သက္ျပင္းေတြ အႀကိမ္ႀကိမ္ခ်လို႔
ကိုယ့္ကုိကိုယ္ ဘယ္သူလဲဆိုတာေတာင္
တခါတေလ အေျဖရွာဖို႔ ခက္ေနတယ္ ...