စက္ခ်ဳပ္သမားႏွင့္ သူ၏ အပ္ကေလး

စက္ခ်ဳပ္သမားတစ္ေယာက္က သူ႕အလုပ္ခြင္ထဲမွာရွိေနတဲ့ အခ်ိန္ေပါ့။ သူက အထည္စတစ္ခုကိုယူၿပီး ကတ္ေၾကးနဲ႔ ျဖတ္လိုက္တယ္။ အဲ့ဒီ ကတ္ေၾကးေလးကလဲ ေတာက္ေတာက္ပပနဲ႔ တန္ဖိုးႀကီးပံုရပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ အထည္စကိုလဲျဖတ္ၿပီးေရာ သူက အဲ့ဒီကတ္ေၾကးကို သူ႕ေျခရင္းမွာ ခ်ထားလုိက္တယ္။ ေနာက္ သူက အပ္ကေလးတစ္ေခ်ာင္းနဲ႔ အပ္ခ်ည္ကိုယူၿပီး ခုနျဖတ္ထားတဲ့ အထည္အပိုင္းအစေတြကို စခ်ဳပ္တယ္။ အက်ႌတစ္ထည္လံုးအေခ်ာသတ္ၿပီးစီးသြားခ်ိန္မွာ သူက အပ္ကေလးကို တယုတယနဲ႔ သူရဲ႕ေခါင္းေပါင္းထဲမွာ ထိုးစိုက္သိမ္းဆည္းထားလိုက္တယ္။

သူ႕သားက သူလုပ္ေနတာေတြကို အစအဆံုးျမင္ေတာ့ သူ႕ကိုေမးတယ္။ "အေဖ .. ကတ္ေၾကးက ေစ်းႀကီးၿပီး ပံုစံေလးကလဲ ေတာ္ေတာ္လွတယ္။ ဒါေပမဲ့ အေဖက အဲ့ဒါကို ေျခရင္းမွာခ်ထားၿပီး ဘာမွမတန္တဲ့ အပ္ကိုက်ေတာ့ အေဖ့ေခါင္းေပါင္းမွာေတာင္ စိုက္ၿပီး သိမ္းလုိက္ေသးတယ္။ ကတ္ေၾကးတစ္လက္၀ယ္တဲ့ပိုက္ဆံနဲ႔ဆို အဲ့လို အပ္ေပါင္းအမ်ားႀကီး၀ယ္လို႔ရပါတယ္ အေဖရာ။ အေဖရဲ႕ လုပ္ရပ္ေတြကို နည္းနည္းေတာ့ရွင္းျပဦး" လို႔ ေမးလိုက္တယ္။ အဲ့ဒီေတာ့ စက္ခ်ဳပ္သမားက သူ႕သားကို ..

"ဟုတ္တယ္ ငါ့သား။ ကတ္ေၾကးက သူ႕ေနရာနဲ႔သူေတာ့ စြမ္းေဆာင္နုိင္မႈေတြရွိပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဒီေနရာမွာေတာ့ အထည္စေတြကို အစိတ္အပိုင္းေတြ ျဖစ္ေအာင္ ျဖတ္ေပးလုိက္တာပဲရွိတယ္။ အပ္ကက်ေတာ့ အဲ့ဒီ အပိုင္းပိုင္းျဖစ္သြားတဲ့ အစေတြကိုပဲ ျပန္ေပါင္းစပ္ၿပီး တန္ဖိုးရွိတဲ့အရာတစ္ခုျပန္ျဖစ္လာေအာင္ ေဆာင္ရြက္ေပးတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အေဖ့အတြက္ေတာ့ ကတ္ေၾကးထက္ အပ္က ပိုအဖိုးတန္တယ္။ ပစၥည္းတစ္ခုရဲ႕ တန္ဖိုးဆိုတာ သူရဲ႕ ေစ်းႏႈန္းနဲ႔ အသြင္အျပင္မဟုတ္ဘူး။ သူ႔ရဲ႕ အက်ိဳးရွိတဲ့ အသံုး၀င္မႈသာ ျဖစ္တယ္ ငါ့သား" လို႔ ျပန္ရွင္းျပလုိက္တယ္။

အဲ့ဒီလိုပဲ ေလာကမွာလဲ လူ ႏွစ္မ်ိဳးႏွစ္စားရွိပါတယ္။ တစ္မ်ိဳးက အျငင္းအခုန္ေတြ၊ ဆန္႔က်င္မႈေတြကို ေရွ႕တန္းတင္ၿပီး လူေတြကို ေသြးကြဲေစသူ၊ ေနာက္တစ္မ်ိဳးက ၿငိမ္းခ်မ္းမႈနဲ႔ လုိက္ေလ်ာညီေထြျဖစ္မႈကို လိုလားၿပီး လူေတြကို စည္းလံုးညီညြတ္မႈရွိေစသူ။

ေငြဂုဏ္၊ ရာထူးဂုဏ္နဲ႔ မၿမဲတဲ့ အာဏာဂုဏ္ေတြနဲ႔ လူေတြရဲ႕ဘ၀ကို ဖရိုဖရဲျဖစ္ေအာင္ လုပ္ေနတဲ့ အဲ့ဒီပထမတန္းစား လူတစ္စုကေတာ့ ဘယ္ေနရာမွာ ရွိမလဲဆိုတာ သိၿပီေပါ့ေနာ္ ...

( လူေတြကို ရုပ္ရည္၊ ရာထူး၊ ေငြေၾကးခ်မ္းသာမႈ နဲ႔ တျခားသိသာျမင္လြယ္တဲ့ အေပၚယံပိုင္ဆိုင္မႈေတြထက္ Attitude လို႔ေခၚတဲ့ စိတ္ဓါတ္တစ္ခုကိုသာလ်င္ အေျခခံၿပီး ေပါင္းသင္းဆက္ဆံတတ္တဲ့ ကၽြန္မအတြက္ေတာ့ ဒီပံုျပင္ေလးနဲ႔ ကိုက္ညီပါတယ္။)

by ..DecemberCinderella